Latest Blogposts

Verslaafd aan gamen?

Kinderen urenlang laten gamen?

Voor deze eerste blog wil ik het onderwerp ‘gaming’ centraal stellen. Tegenwoordig zijn er Nintendo’s, Wii’s, spelletjes voor op je mobiel en op je computer en eigenlijk kan je ieder spel wel illegaal downloaden. Veel kinderen gamen dan ook regelmatig uren achterelkaar en soms vinden ouders dat wel makkelijk, je hoeft niet meer naar ze om te kijken. Ik vraag mij af of het een vooruitgang is.

Gamen is een serieuze verslaving

Twee huisgenoten van mij zijn verslaafd aan League of Legends. Het is letterlijk: opstaan, gamen, eten, gamen, slapen. En dat voor maanden achter elkaar. Laat ik er dus heel duidelijk over zijn: gamen is verslavend! Net als roken, drinken… etc. Uit onderzoek van het IVO blijkt dat 1,5% van de tieners tussen 13 en 16 jaar verslaafd is. Natuurlijk is niet iedereen even verslavingsgevoelig. Het gebeurt voornamelijk bij kinderen en jongeren die niet zo lekker in hun vel zitten. Gamen is dan een stuk makkelijker dan de wereld in gaan en met mensen direct in contact komen. Je ziet dit bij kinderen die gepest worden of jongeren die depressief zijn of niet goed kunnen presteren op school. Bij adolescenten kan het heel vaak samen gaan met een wietverslaving.

De nadelen van zo’n verslaving

Het vervelende aan zo’n verslaving is dat het gepaard gaat met (verdere) verwaarlozing van sociale contacten, school, gezondheid en hygiëne. Het is niet onrealistisch dat sommige jongeren na schooltijd bijna alleen nog gamen, hun avondeten het liefst op hun slaapkamer opeten achter hun computer en in het weekend liever thuis blijven dan uitgaan met vrienden. Ook huiswerk, sporten en zelfs douchen komen op de tweede plaats. Uiteindelijk worden ze hier vaak helemaal niet gelukkiger van. Ze kunnen obsessieve en negatieve gedachtenpatronen ontwikkelen, steeds angstiger worden voor sociale situaties, een negatief zelfbeeld krijgen en uiteindelijk depressief worden.

Creativiteit bevorderen

Voor lang niet iedereen wordt gamen een alles overheersende verslaving. Ik heb zelf onbeperkt spelletjes mogen spelen van mijn ouders, vooral toen ik een jaar of twaalf was deed ik dat elke dag uren, maar uiteindelijk raakte ik er verveeld mee. De beste herinneringen uit mijn kindertijd zijn alle creatieve spelletjes die ik met mijn zus verzon. Zo bouwden we o.a. matrashutten en een speeltuin voor onze hamster, we deden alsof we konijnen waren en ‘stolen’ dan walnoten van onze moeder of we maakten een museum waar onze ouders vijf cent entree voor moeste betalen. Dat hadden we waarschijnlijk niet gedaan als we een Wii hadden gehad. Dan waren we gewoon nu heel goed geweest in racespelletjes en digitaal tennissen. Ik ben daarom oprecht blij nooit een Wii te hebben gehad.

Zijn er ook nog voordelen?

Jazeker. Behalve dat er educatieve spellen bestaan, leren kinderen van gamen Engels, samenwerken, uitdagingen aangaan, ondernemen en nog veel meer dingen. Ze vinden het leuk en het houdt ze bezig. Er zijn ook genoeg online spellen die ze kunnen spelen met anderen, waardoor het een sociale bezigheid kan worden. Uit onderzoek blijkt dat gamers die nog wel goede vriendschappen hebben – en dit kunnen ook online vrienden zijn – veel minder last hebben van negatieve gevoelens. Voor verlegen kinderen kan het zelfs een veilige manier zijn om te oefenen met sociale omgang.

Mijn recept:

Sta het ze toe, maar laat ze vooral zien wat voor leuke dingen de buitenwereld te bieden heeft. Investeer in een uitje naar de dierentuin, een tekencursus of toneellessen in plaats van games. Ga enthousiast in op hun ideeën om zo hun eigen creativiteit te bevorderen: betaal dus die vijf cent om hun zelfgemaakte museumpje te bezoeken, en nodig de buurvrouw ook uit om langs te komen. Zo kan je ze op een positieve manier laten ervaren dat de wereld nog veel meer te bieden heeft dan League of Legends.

Zijn jouw kinderen ook zo gek van gamen? Ik hoor graag hoe jij daar mee omgaat!

Loes en Els van de Schoot zijn behalve zussen, ook beste vriendinnen. Samen hebben zij ‘Commit Happiness’ opgericht, met als doel mensen te leren zichzelf zo gelukkig mogelijk te maken. Op hun website posten zij artikelen, geleide meditaties, podcasts en filmpjes over allerlei thema’s die in jouw leven spelen met als rode draad ‘hoe jij jezelf gelukkig kunt maken’. Naast eigenaar van Commit Happiness is Loes illustratrice en schrijfster. Ze studeert momenteel af aan de kunstacademie en werkt aan een boek over het waarmaken van je dromen. Ze is een levensgenieter met een grote liefde voor spiritualiteit, persoonlijke ontwikkeling en mensen het gevoel geven dat ze er mogen zijn, precies zoals ze zijn. Els is daarnaast de eigenares van Tot Lachs!. Als gecertificeerd lachyoga-docente geeft ze lachworkshops aan bedrijven en particulieren groepen. Ze woont samen met haar vriend in Delft en zit elke week een paar dagen in de trein op weg naar haar studie Humanistiek in Utrecht.
Meer over